Wat je vast niet wist over mij
Wanneer je een fotoshoot hebt geboekt en de dag komt steeds wat dichterbij, zul je ook wat spanning voelen. Gezonde spanning, leuke spanning. Vol vragen over hoe het zal gaan, hoe gaat mijn paard het doen en zal ik zelf nu wel of niet op de foto gaan?
Maar wist je dat niet jij alleen spanning hebt voor een shoot? Ik heb deze zelf ook en ik vertel je er in deze blog meer over.
Op weg naar een fotoshoot met paard
De spanningen die jij voelt in de aanloop naar een fotoshoot met je paard, ervaar ik ook. Ik heb, tot de dag van vandaag nog steeds zenuwen. Over het algemeen hebben we al wel contact met elkaar gehad over de mail of via Facebook, Instagram of andere wegen, maar echt kennen doe ik je nog niet. Klikt het tussen ons en klikt het tussen mij en het paard? Eigenlijk altijd komt dat vanzelf goed en heb ik me weer voor niets drukgemaakt.
Zo ook of de locatie bijvoorbeeld wel geschikt is. Soms ga ik er zelf langs en op andere momenten vraag ik foto van de locatie. Het gebeurt helaas toch af en toe nog dat een locatie niet zo is als omschreven en dan is het snel schakelen. Ook dat komt altijd wel goed, maar het zorgt altijd weer voor een lichte spanning op weg naar de shoot.
Paardenfotografie, werken met paarden
Dit bovenstaande, werken met paarden, levende wezens dus, zorgt ervoor dat ik me altijd afvraag of het vandaag wel goed zal gaan. Naast de zenuwen om de locatie en of het klikt met de eigenaar, heb ik ook altijd kriebels over of het paard braaf zal zijn. Zal hij zich gedragen? Is hij makkelijk fotogeniek . Hoe is de onderlinge omgang tussen paard en baas? Is de baas vriendelijk in de omgang met zijn/haar paard en is dat terug te zien op de beelden? Het moeilijkste vind ik het als de baas een andere mening heeft over de omgang met een paard en verwacht dat het paard alleen maar stil blijft staan en "mooi" kijkt. Dan hebben we elkaar niet begrepen. Soms nemen eigenaren de hele shoot over, of tenminste dat proberen ze. Maar ik blijf bij mijn manier van aanpak, rust, rust, rust. Dan duurt het 10 minuten langer, de rust komt echt wel een keer. En als de rust niet komt, ook niet erg. Er zijn inmiddels al een heleboel plaatjes geschoten, zodat er toch wat moois tussen zit.
Dus eigenlijk kan dit hoofdstuk beter heten: Paardenfotografie, werken met lastige eigenaren....
Wanneer het paard de ontspanning vindt
Dat vind ik de mooiste momenten. Ik ben ook echt opgelucht als ik zie dat het paard zich ontspant en zich als een waar fotomodel gedraagt. Dan lijkt niets onmogelijk en moet ik altijd zelf beslissen te stoppen. Natuurlijk beslis ik dat vaker, maar vaak ook op teken van het paard. Als je ziet dat een paard het zat is, dan moet je stoppen. Maar de opluchting is groot als het paard zich relaxed en dat je daarmee een zee van tijd krijgt om mooie poses te vinden.
Na de fotoshoot met je paard
Voor mij is om alle bovenstaande redenen een fotoshoot best intensief. Ik heb dan echt even een momentje nodig om bij te komen. Ik ben opgelucht als ik de camera opberg en weet dat er mooie foto's gemaakt zijn. Niet omdat ik blij ben dat het erop zit, maar omdat het weer gelukt is. De autorit naar huis is dan ook een momentje van bezinning. Bijkomen, lekker relaxed naar huis rijden. Soms radio hard aan, maar vaak ook niet. Heerlijk!
Fotoshoot bestanden uitzoeken en versturen
Zodra ik thuiskom, zet ik alle gemaakte foto's eerst op mijn computer, zodat ze veilig zijn en er niets meer mee kan gebeuren. Ik zie dan vaak dat de meeste foto's goed gelukt zijn. De dag erna begin ik met het maken van een voorselectie voor de klant. Ik maak meestal tussen de 500-1000 foto's per shoot en het is wel zo fijn voor de klant als ze niet uit zoveel foto's hoeven kiezen.
De selectie zet ik vervolgens in een persoonlijke keuzegalerij en daarna moet ik ze verzenden. En dan is daar die kriebel weer. Die lichte spanning. Is de klant wel net zo tevreden als ik ben? Durf ik ze wel op te sturen?
En als de galerij ze bevalt en ik de favorieten doorkrijg, ga ik ze bewerken. En ook voor de final galerij om door te sturen, voel ik zenuwen en ik zit dan echt te wachten op een berichtje met "Wauw, wat zijn ze mooi!" of iets dergelijks, zodat ik weet dat het goed zit.
Zo zie je maar, ook ik heb zo mijn dingetjes omtrent een fotoshoot. En dat mag, het maakt mij de fotograaf die ik ben. Ik ben betrokken en gevoelig en ik denk dat dat me een goede paardenfotograaf maakt.
Ik zou ook graag samen met jou jouw paard op de foto willen zetten en mooie herinneringen willen maken. Vergeet niet, van uitstel komt vaak afstel en je weet maar nooit wat er komen gaat.
Alles wat zeker is, is nu.....
